Forsíða - Um vefinn - Almennt - Annáll - Vegalengdir - Leiðir - Byggð - Vetrarumferð - Ár / sjór - Jarðgöng - Kostnaður - Afstaða  - Ýmislegt - Fréttir - Stuðningur

Annáll samgangna á Íslandi og Vestfjörðum 1901-1975



1902 Notkun véla hefst fyrst í fiskibátum og trillum og í kjölfarið vélvæddist bátafloti landsmanna á skömmum tíma. Fyrsti fiskibáturinn, sem sigldi hérlendis fyrir eign vélarafli var sexæringur sem í var sett tveggja hestafla dönsk Möllerupsvél.  Fór báturinn, sem bar nafnið Stanley og var í eigu Sophusar J. Nielsen, verslunarstjóra, og Árna Gíslasonar, formanns, í sína fyrstu ferð 25. nóvember og var farið frá Ísafirði út í Hnífsdal.   1)

1)  Jón Þ. Þór:  Saga Ísafjarðar og Eyrarhrepps III. bindi bls. 31 og áfr.  Útgefandi Sögufélag Ísfirðinga 1988.




1904 Þegar Ásgeir litli hætti áætlunarferðunum, var fengið til þeirra skip, sem Guðrún nefndist og Pétur M. Bjarnason hafði þá nýlega keypt af N. Pedersen, sem smíðaði það á Ísafirði.  Áður hafði það verið notað við skarkolaveiðar á Önundarfirði.
Rekstri þeirra báta sem sinntu flutningum um Djúpið og nálægar slóðir fyrstu áratugina var þannig fyrir komið að eigendur þeirra önnuðust sjálfir útgerð þeirra, en nutu til þess styrks úr sýslusjóði.
Fyrsta bifreiðin kemur til landsins 20. júní og var ekið til reynslu um götur Reykjavíkur og nágrennis.Reyndist bifreiðin heldur illa, var bæði afllítil og bilanagjörn enda keypt notuð.  Eigandi hennar var D. Thomsen, konsúll í Reykjavík. Nánar
Thomsensbíllinn frá 1904
 



1905   Þar sem djúpbáturinn Guðrún reyndist ekki nógu vel lét sýslunefnd hefja rekstur á 40 smálesta tréskipi með gufuvél, Tóta, sem tveir einstaklingar höfðu keypt í Noregi og var ætlað að sinna Djúpferðum árið um kring.



1907  Vegalög samþykkt 22. nóvember.  Í þeim var m.a. ákveðið að hér skyldi vera vinstri umferð.  Það var einkum gert vegna ríðandi kvenfólks sem notaði söðla og sat með báða fætur á vinstri síðu hestsins.  Ekki var skipt í hægri umferð fyrr en 26. maí 1968.

 Vélbáturinn Tóti strandar við Dvergastein í Álftafirði (X) 1907 og eyðileggst.   Þá tók Guðrún, sem nú hafði verið stækkuð, við hlutverki hans og hélt ferðum áfram uns vélskipið Bragi leysti hana af hólmi.




1913  Það var ekki fyrr en árið 1913 sem fluttur var inn bíll sem segja má að ryddi brautina fyrir vaxandi straumi bíla til landsins. Fordbíll Sveins Oddssonar prentara var opinn blæjubíll, einn hinn margfrægu T-Forda sem Henry Ford komst upp á lag með að framleiða ódýrt og hratt fyrir tilstilli færibandsins. Í september 1913 kom annar Ford og skömmu síðar fyrsti Overlandbíllinn, en þeir bílar áttu eftir að veita Fordunum harða samkeppni næstu árin. En Fordinn hafði forskot lengi framan af og árið 1914 var fyrsti Ford vörubíllinn fluttur inn. Fram til 1920 fjölgaði bílum umtalsvert og það ár höfðu 170 bílar verið fluttir til landsins, flestir af gerðunum Ford og Overland, en meðal annarra tegunda má nefna Maxwell, Saxon, Chevrolet og Buick. (1

(1  Sjá á heimasíðu Fornbílaklúbbsins, ágrip af bílasögu Íslendinga   (X)



1914  17. janúar Eimskipafélag Íslands hf.(X) stofnað. Tilgangur félagsins var að annast siglingar milli Íslands og annarra landa og strandferðir.

Fyrstu bifreiðalög á Íslandi voru staðfest í nóvember þetta ár (X).  Þar var m.a. kveðið á um að ökuhraði megi aldrei vera meiri en 15 km á klukkustund í þéttbýli og 35 km í dreifbýli.
Þórshamarinn, upphaflegt
merki Eimskipafélagsins




1917  Hlutafélagið Djúpbáturinn var stofnað 21. apríl 1917.  Markmið félagsins var "að halda uppi póstferðum, vöru- og farþegaflutningi um Ísafjarðardjúp og Vestfirði."   Félagið var tekið til gjaldþrotaskipta 1936.

Fyrsta bifreiðaskoðunin á Íslandi fór fram í september.


1919 Fyrsta banaslys af völdum bifreiðar á Íslandi varð í júní 1919 þegar keyrt var á aldraða konu í Reykjavík.
Nokkrir Íslendingar stofna til félagsskapar í þeim tilgangi að gera tilraunir með flugferðir á Íslandi og reka hér farþegaflug ef kleift reyndist.  Félagið nefndist Flugfélag Íslands og var formaður þess Garðar Gíslason, stórkaupmaður.  Á vegum félagsins var flutt hingað til lands ensk tvíþekja af gerðinni Avro með 110 hestafla Le-Rohme-mótor, sem gat borið þrjá menn. Vélin var flutt hingað til lands í hlutum og sett hér saman.  3. september var vélinni flogið í fyrsta sinn af íslenskri grund.  Tekið var á loft úr Vatnsmýrinni í Reykjavík og flogið umhverfis borgina.  Flugmaður var Cecil Faber, danskur kafteinn úr lofther Breta.  Næstu daga var farþegum boðið að fljúga með vélinni og kostaði fimm mínútna flug 25 kr.  Um þremur vikum síðar var vélin tekin sundur á ný. 1)  Á vegum Flugfélags Íslands var boðið upp á skemmtiflug í tvö sumur en vegna fjárskorts og vantrúar á lendingarskilyrðum utan Reykjavíkur hætti félagið störfum haustið 1920. (2

(1  Öldin okkar, minnisverð tíðindi 1901-1930, ritstj. Gils Guðmundsson.  Útg. Forlagið Iðunn 1950.
(2 Íslandssaga  I, a-h, eftir Einar Laxness, bls. 139.   Útg.  Vaka-Helgafell (X) 1995.

Fyrsta flug á Íslandi.  C. Faber situr í 
flugstjórasætinu og aðstoðarmaður
hans snýr hreyflinum í gang.  Farþegi 
ókunnur.  Nánar.
Ljósm.safn Reykjavíkur /Magnús Ólafsson



1920 1. janúar Veðurstofa Íslands stofnuð.  Þá tóku Íslendingar við umsjón veðurathugana af Dönum. Fyrstu árin var hún deild í Löggildingarstofunni en þegar Löggildingarstofan var lögð niður í ársbyrjun 1925 varð Veðurstofan sjálfstæð stofnun og árið eftir voru sett lög um Veðurstofu Íslands. (1


Fyrsta banaslysið í flugi þegar flugvél hlekktist á í Reykjavík og 10 ára stúlka bíður bana.

Fyrsta bifreiðin, fólksbíll af Fordgerð, kemur til Ísafjarðar, en er í notkun aðeins eitt sumar, eigandi var Tryggvi Samúelsson.

1)  Vefsíða Veðurstofunnar (X)




1921 Annar bíll, Ford -T með palli og tveimur sætum fram í , fyrir ökumann og einn farþega, kemur til Ísafjarðar.  Eigandi var Sigmundur Sæmundsson (faðir Sæmundar sérleyfishafa í Borgarnesi).  Sigmundur fékk fljótlega aðra bifreið og árið 1925 eignaðist hann fólksbifreið af Chevroletgerð. Skömmu síðar stofnaði hann Bifreiðastöð Ísafjarðar og átti þá fjóra bíla.



1924 2. ágúst lenti fyrsta flugvélin hérlendis sem flogið var yfir hafið frá útlöndum.  Flogið var frá Orkneyjum og lent hjá Höfn í Hornafirði.  Vélin var í hópi fjögurra bandarískra flugvéla sem fljúga skyldu kringum jörðina.



1925 Veganefnd lætur vinna að umfangsmiklum viðgerðum á veginum út í Hnífsdal og mátti heita sæmilega greiðfært á bifreiðum milli Ísafjarðar og Hnífsdals þegar þeim lauk og voru þá hafnar áætlunarferðir milli þessara tveggja staða, ein ferð á dag. Auk þessa stóð á sama tíma yfir vinna við lagningu Seljalandsvegar.

Vélskipið Bragi strandar.



1926 Lagður vegur niður í Suðurtanga, að malarnámi Ísafjarðar þar.  Sama ár bættust tvær bifreiðar í flota íbúa Ísafjarðar, báðar af Buickgerð.

Skyldutrygging bifreiða tekin upp.



1928  2. maí Flugfélag Íslands var á ný stofnað í Reykjavík undir forystu dr. Alexanders Jóhannessonar.  Leigði félagið þýska sjóflugvél af gerðinni Junkers, sem nefndist Súlan og síðar aðra sams konar, sem nefndist Veiðibjallan.  Vélar þessar tóku fimm farþega, voru með 230 hestafla hreyfil og gátu flogið samfellt 4 1/2 tíma.  Vegna hás leigugjalds og  ýmissa erfiðleika hætti félagið starfsemi 1931.
Flugvél lenti í fyrsta sinn 4. júní þetta ár á Ísafirði, n.tt. í  Prestabugt en hélt síðan inn Sundin, inn á Poll eftir tæplega tveggja tíma flug frá Reykjavík.

3. júlí þetta ár var í fyrsta skipti flogið með farþega milli Reykjavíkur og Ísafjarðar, og var farþeginn Þórbergur Þórðarson, rithöfundur.
Fyrsta sinn farið á bifreið yfir Laxárdalsheiði, frá Hrútafirði í Dali, en gamall kerruvegur var lagður frá Hrútafirði upp á heiði 1906 og var víðast farið eftir rudda hestaveginum. Í bifreiðinni voru Jónatan Þorsteinsson kaupmaður úr Reykjavík og Þorkell Teitsson símastjóri úr Borgarnesi.



1929 Skipaútgerð ríkisins stofnuð 27. desember.   Skipaútgerðin tók leiðakerfi Eimskipafélagsins í arf og var því haldið óbreyttu þar til e/s Súðin kom í apríl 1930 (e/s Esjan I var eina skipið).  Siglt var hringferð um landið, annað hvort austur eða vestur fyrir út frá Reykjavík.  Fyrsta viðkomuhöfnin var því annað hvort Arnarstapi eða Hellissandur eða Vestamannaeyjar.  Með tilkomu Súðarinnar gat Esjan oft farið í svokallaðar hraðferðir en Súðin þræddi hins vegar allar smábátahafnir.  Súðin var því 15 - 20 daga í ferð en Esjan 10 - 15 daga.  Leiðakerfið breyttist síðan með breyttum lífsháttum. 1)

 1) Jóhannes Hraunfjörð Karlsson, sagnfræðingur.  M.a. byggt á ritgerð til B.A prófs í sagnfræði, október 1994:  Sundrung og hagræðing.  Skipaútgerð ríksins
      1929 - 1992 og upphaf strandsiglinga við Ísland. 



1932  Lokið við bílfæran veg fyrir Hvalfjörð og varð þá akfært alla leið milli Reykjavíkur og Akureyrar. 

Þetta ár var einnig lokið við ruðningsveg yfir Bröttubrekku

Þá var ruddur ófullkominn bílvegur úr Dölum um Svínadal í Saurbæ
Séð inn Hvalfjörð


1933  Í ágúst opnaðist leiðin um Steinadalsheiði til umferðar er brýr höfðu verið byggðar á Brimilisgjá og Þórarinsdalsá á Steinsvaði.   Byrjað var vegagerð norðan heiðar árið 1929, og 1930 var unnið sunnan heiðar.  Aðalvinnan fór fram sumarið 1931 og 1933, en sumarið 1932 féll vinna niður. Þegar Steinadalsheiði varð bílfær, opnaðist leiðin norður Strandir til Hólmavíkur, og var heiðin farin næstu 15 árin, þar til lokið var við Strandaveg haustið 1948. 

Lokið við að ryðja Ólafsdals- og Kleifahlíð inn í Gilsfjörð.  Sama sumar voru byggðar brýr á Mávadalsá, Múlaá og Gróustaðaá.  Eftir það var opnaðist leið í Reykhólasveit, vestur að Kinnarstöðum.
Kollafjörður - Steinadalsheiði Gilsfjörður



1934 Vegur opnaður um Gemlufallsheiði.
Gemlufallsheiði



1935 Fyrst farið á bifreið yfir Steingrímsfjarðarheiði.  Bræðurnir Finnur og Magnús Magnússynir og Þórir Bjarnason fóru þessa ferð á gamalli Ford-T bifreið.

1)  Frásögn af þessari ferð birtist í ársriti Útivistar (X) 1982, bls. 75-82.



1936 Lokið við að leggja akfæran veg yfir Breiðadalsheiði.
Vegurinn upp á Breiðadals-
heiði Önundarfjarðarmegin 
Fyrsta bifreiðin kemur til Bíldudals, lítil vörubifreið af gerðinni GMC, sem þá var nokkuð komin til ára sinna.  Eigendur hennar voru Axel Magnússon og faðir hans Magnús Jónsson. 1)

1)  Sjá frásögn í Vestra 5. tbl. 4. árg. 1998 eftir Hafliða Magnússon




1943 Fagranes, 70 brúttórúmlesta skip smíðað í Noregi 1934, hefur áætlunarferðir um Ísafjarðardjúp.  Skipið var keypt frá Akranesi, en þar hafði það verið í póstflutningum.



1946  Lokið við lagningu vegar yfir Þorskafjarðarheiði, en hann var lagður á árunum 1940 til 1946 og lá úr botni Þorskafjarðar og norður í Langadal við Ísafjarðardjúp.
Séð yfir Ísafjörð og Langadal 
upp á Þorskafjarðarheiði. (X
Séð af Þorskafjarðarheiði
Vegagerð ríkisins í Reykjavík sendir fyrstu jarðýtuna til Ísafjarðar. Ýtan var af gerðinni Allis Chalmers HD- 10. Ýtan var 9 - 10 tonn með fjögurra strokka dieselvél frá General Motors. Kristján J.M. Jónsson, 28 ára Ísfirðingur, var fyrsti jarðýtustjóri Vestfirðinga. (1

Framkvæmdir hefjast við Óshlíðarveg (Bolungarvíkurveg) frá Hnífsdal. Þeim var haldið áfram næstu sumur og að kvöldi dags. 12 október fór fyrsta bifreiðin um veginnn með leyfi vegamálstjóra, með þingmenn og frambjóðendur til þings, að aflokinni síðustu sprengingu í veginum. 
Fyrsta vestfirska jarðýtan að störfum
á Óshlíð




1947  Vegur ruddur inn Súðavíkurhlíð, inn að Arnarneshamri.



1948 Í ágústmánuði komust fyrstu bílarnir um veginn um Strandir. Síðustu kaflarnir, sem unnið var að, voru Ennishöfði á árunum 1946-1947 og leiðin inn með Kollafirði milli Broddadalsár og Stóra-Fjarðarhorns á árunum 1947-1948. 

Haldið áfram framkvæmdum á Súðavíkurhlíð og farið upp á Arnarnesið
Í ágústmánuði.


Vegur opnaður um Hrafnseyrarheiði í september.

 

Kollafjörður.  Næst til vinstri er 
Broddanes og innar 
Stóra-Fjarðarhorn
.
Hrafnseyrarheiði


1949 Lokið við fyrstu veggöng á Íslandi í gegnum Arnarneshamar, milli Ísafjarðar og Súðavíkur, 35 m löng.
Arnarneshamar.  Séð út
Ísafjarðardjúp
Vesturop Arnarneshamars Vinnuflokkur við vesturop
Arnarneshamars


Fyrst farið yfir Þingmannaheiði á bíl og gerði það Guðmundur Jónasson.

Framkvæmdum haldið áfram við veginn um Óshlíð og fór fyrsta bifreiðin um hana 12. október.



1950 Laugardaginn 26. ágúst. 
Vegurinn um Óshlíð vígður við hátíðlega athöfn. 
Sjá frásögn (X)
Sjá einnig myndir af Óshlíðarvegi o.fl.
(X
"Góður Guð verndi
vegfarendur" 
Krossinn  á Óshlíð,
sem 
vígður var 
um
leið og vegurinn,
var gefinn og 
settur upp af Ragnari 
Bárðarsyni frá Bolungarvík. 
Ljósmynd:
Halldór Sveinbjörnsson


1951 Rudd jeppafær slóð yfir Þingmannaheiði að Eiði við Vattarfjörð með jarðýtu og hófust bílferðir yfir hana að sumarlagi eftir það.  Næstu ár var haldið áfram austur Barðastrandarsýslu. .

Bjarg hrinur á langferðabifreið rétt innan við Sporhamar á Óshlíð og tveir menn farast og aðrir tveir slasast mikið.
Óshyrna - Sporhamar til hægri



1954  Rannsökuð leið af Þingmannaheiði um háfjöll allt til Dynjandisheiðar og þaðan um Kirkjubólsdal niður í Mosdal í Arnarfirði.  Niðurstaða þeirrar rannsóknar varð sú, að nyrðri hluti leiðarinnar, um Dynjandisheiði til Arnarfjarðar, reyndist fær leið, en á syðri hluta leiðarinnar, sem hærra liggur, voru ófærar stórurðir og þar lágu svo miklar fannir í ágústmánuði að fara mátti yfir allar ár, sem þarna renna á snjóbrúm, m.a. Vatnsfjarðará.


1954 Vegur opnaður fyrir Dýrafjörð.

Þetta ár var rannsökuð leið til að tengja saman Barðastrandarsýslu og Ísafjarðarsýslu.  M.a. var rannsökuð leið af Þingmannaheiði um háfjöll allt til Dynjandisheiðar og þaðan um Kirkjubólsdal niður í Mosdal í Arnarfirði.  Niðurstaða þeirrar rannsóknar varð sú, að nyrðri hluti leiðarinnar, um Dynjandisheiði til Arnarfjarðar, reyndist fær leið, en á syðri hluta leiðarinnar, sem hærra liggur, voru ófærar stórurðir og þar lágu svo miklar fannir í ágústmánuði að fara mátti yfir allar ár, sem þarna renna á snjóbrúm, m.a. Vatnsfjarðará.
 
Séð inn Dýrafjörð



 19591959
1959  Lokið að mestu við lagningu vegar yfir Dynjandisheiði.  Ísafjörður og nærliggjandi byggðir komust þá í akvegasamband við aðra landshluta.  Byrjað var lítilsháttar á þessari vegagerð árið 1952, frá Hrafnseyri inn með Arnarfirði.  Var vegurinn þá sýsluvegur, en tekinn í þjóðvegatölu 1955.  Það haust varð akfært inn í Arnarfjarðarbotn að fyrirhuguðu orkuveri við Mjólká.  Árið 1956 komst vegur upp að Svíná í Afréttardal að norðanverðu, og það haust var vegur lagður yfir hálendið og unnið báðum megin frá.  Mættust vinnuflokkarnir í Þverdal upp af Vatnsfirði, rétt sunnan við Helluskarð í september 1959.  Hófst þá umferð um veginn þó honum væri ekki að fullu lokið.
Í tilefni af opnun vegarins kvað Guðmundur Ingi Kristjánsson, skáld á Kirkjubóli í Önundarfirði:
 
Nú skal fagna nýjum vegi -
nýrri sókn með hverjum degi 
  láta Vesturfirði fá
  frama þann sem völ er á.
(Sjá allt kvæðið hér (X))
Meðalnes og Dynjandisvogur Af Dynjandisheiði fyrir ofan 
Trostansfjörð
Af Dynjandisheiði við 
Botnshest
Helluskarð og vegurinn
í Trostansfjörð



1962 Flugvöllur opnaður á Ísafirði.  Má segja að í framhaldinu af því og opnun Patreksfjarðarflugvallar 1965 hafi flugsamgöngur tekið við sem helsti ferðamáti Vestfirðinga milli landshluta í stað sjóferða.



 
1963-5 Áætlun unnin um uppbyggingu samgangna á Vestfjörðum, stundum nefnd "Vestfjarðaáætlunin gamla" sem kom að mestu til framkvæmda á árunum 1965- 1969. Þar var gert ráð fyrir jarðgöngum undir efsta hluta Breiðadalsheiðar.

Flugvöllur tekinn í notkun við Holt í Önundarfirði.
Séð inn Önundarfjörð - flugvöllur á miðri mynd



1965  Nýr flugvöllur tekinn í notkun við Patreksfjörð.



1965 - 1967 Rannsóknir á möguleikum á jarðgöngum efst á Breiðadalsheiði samkvæmt Vestfjarðaáætlun. Fólust þær m.a. í landmælingum, kortlagning jarðlaga, auk þess sem tvær holur, 78 og 50 metra djúpar, voru boraðar. Að rannsóknunum loknum var gerð tillaga um legu ganganna.  Var suðurmunni þeirra áætlaður í 515 metra hæð en norðurmunninn í rúmlega 540 metra hæð.  Heildarlengd ganganna skyldi vera um 530 metrar með tveimur útskotum.



1967  Fyrstu löngu jarðgöngin í Íslandi, Strákagöng, 840 metrar, sem eru síðasti spölurinn á þjóðveginum til Siglufjarðar opnuð til umferðar.



1967 Reynslusprengingar vegna fyrirhugaðra jarðganga á Breiðadalsheiði.  Bergið í skeringunum reyndist mjög sprungið og losaralegt. Í framhaldinu var síðan ákveðið að ekki kæmi til greina að huga frekar að tveggja akreina göngum við þessar aðstæður og frekari áform lögð til hliðar til frekari íhugunar.



1969 Þingmannaheiði aflögð. Nýr vegur með sjó af Eiði í Vattarfirði í Vatnsfjörð tekur við.



1975 Nýr vegur opnaður milli Ögurs og Álftafjarðar.  Þar með var kominn akfær vegur milli Reykjavíkur og Ísafjarðar um Ísafjarðardjúp.




 
 

Annáll 860 - 1900     Annáll 1901 - 1975      Annáll 1976 - 2000



 
 
 
 

Forsíða - Um vefinn - Almennt - Annáll - Vegalengdir - Leiðir - Byggð - Vetrarumferð - Ár / sjór - Jarðgöng - Kostnaður - Afstaða  - Ýmislegt - Fréttir - Stuðningur
          Gestabók - Póstur

Í aðalsíðu

Upp

Uppfært 25.04.2000.