Þau sögulegu tíðindi urðu við lok þingsins nú á vordögum að samþykkt var ný vegaáætlun til fimm ára og sérstök langtímaáætlun í vegamálum er nær til ársins 2010.  Með þessum samþykktum var stefnan mótuð til lengri tíma í þessum grundvallarmálaflokki, jafnframt því að lagðar eru nýjar áherslur í vegamálum sem munu verða ómetanlegar fyrir alla framtíðaruppbyggingu hér á Vestfjörðum.     Á vissan hátt var sú uppbygging vegaáætlunar sem við höfum búið við undanfarin ár að ganga sér til húðar.  Nokkrum hluta vegafjárins var skipt niður á grundvelli svo kallaðrar skiptireglu milli kjördæma sem ákveðin var fyrir allmörgum árum.  Til viðbótar og utan við þessa skilgreiningu var hins vegar komið upp allt öðrum reglum utan við þessa hefðbundnu skiptingu, sem til þess að unnt væri að takast á við stór verkefni sem kölluðu á sérstaka fjármögnun af einhverju tagi.  Dæmi um framkvæmdir af þessu tagi sem við nutum hér á Vestfjörðum eru auðvitað Vestfjarðagöngin, Gilsfjarðarbrúin og framkvæmdirnar í Ísafjarðardjúpi síðustu fjögur árin.   Það blasti við að öll kjördæmi myndu gera kröfu til sérstaks fjármagns til þess að ráðst í einstök verkefni sem kölluðu að.  Við sem að þessum málum unnum sáum þess vegna í hendi okkar að nauðsynlegt væri að reyna að stokka spilin; leita nýrra leiða við uppbyggingu vegaáætlunar.  Var það gert undir forystu samgönguráðherra og Vegagerðarinnar.  Ný markmið

Í langtímaáætlun og vegaáætlun er gert að verja 120 m. króna til frekarirannsókna vegna jarðganga.  Meðal annars er ætlunin að skoða vegtengingu frá Dýrafirði, þar sem þessi mynd er tekin, og til Arnarfjarðar, en jarðgöng eru forsenda góðs akvegasambands á þeirri leið.

  Að hverju er stefnt ?

   En hvert er stefnan tekin?   Það kemur fram í því að sett eru fram tiltekin framkvæmdamarkmið og verkefni sem falla að markmiðunum verða þá viðfangsefni langtímaáætlunarinnar.
   Tvennt skiptir sennilega mestu máli fyrir okkur Vestfirðinga.
   Í fyrsta lagi það að stefnt er að því að ljúka hringveginum með bundnu slitlagi og vegum af honum til þéttbýlisstaða með 200 íbúa eða fleiri. Í annan stað að tegja saman með uppbyggðum vegi nálæga byggðakjarna með fleiri en þúsund íbúa á hvorum stað.  Er þá miðað við að fjarlægðin milli þessara stað sé innan við 80 km og að slík vegagerð leiði til styttingar á vegum milli slíkra staða um 150 km.

  Mikil breyting

   Það er augljóst að þetta er mikil breyting fyrir okkur hér á Vestfjörðum.  Þetta opnar okkur auðvitað alveg nýja leið.
Fram að þessu hefur í umræðunni jafnan verið talað um uppbyggingu hringvegarins.  Minna hefur verið rætt um uppbyggingu leiða að hringveginum.  Svo undarlegt sem það nú er þá hefur leiðin um Vestfirði ætið verið talin utan hringvegar.  Með þessari nýju skilgreiningu er hins vegar tekin klár afstaða til þess að vegir af hringveginum og til þéttbýlisstaða með 200 íbúa eða fleiri njóti alveg sömu meðhöndlunar og hinn umræddi hringvegur.  Vestfjarðavegirnir eru þannig meðhöndlaðir á þennan hátt á sama  veg og aðrir helstu þjóðvegir landsins.  Þetta er afar mikilvægt.

  Vegir til Vestfjarða fá sama sess og hringvegurinn

   Þannig má segja að annars vegar sé með þessari ákvörðun Alþingis mótuð sú stefna að unnið verði að uppbyggingu  vegarins frá hringveginum og til Ísafjarðar með sama hætti og gert verður um hringveginn sjálfan.  Nákvæmlega hið sama á við um veginn frá þjóðvegi 1 í Borgarfirði vestur um Dali, um Reykhólasveit og til Patreksfjarðar.  Þar með er vegurinn frá Patreksfirði í fyrsta sinn skilgreindur sem stórverkefni sem nýtur sama forgangs og aðrir þeir vegir sem undir stórverkefni falla.

   Af þessu má ráða mikilvægi þeirrar stefnumótunar sem Alþingi ákvað í vor.  Stefnan er mörkuð til lengri tíma og tenging byggðakjarnanna á norðanverðum og sunnanverðum Vestfjörðum við aðal þjóðvegakerfið þannig tímasett og þar með einnig þau svæði svo sem Reykhólasveit og Strandasýsla þar sem vegurinnn liggur um.

  Skipting á einstök verkefni

   Eftir að mál þessi höfðu komið inn í þingið hófst umræða með hefðbundnum hætti.  Samgöngunefnd þingsins fjallaði um þessi mál að sjálfsögðu, kallaði eftir upplýsingum og vann málið frekar.  Skipting vegafjárins innan þeirra marka sem áætlunin gerði ráð fyrir fór hins vegar fram innan einstakra kjördæma.  Gilti það jafnt um vegaáætlun og langtímaáætlun.  Þannig fór málið síðan fyrir þingið sem staðfesti það með samþykkt sinni nú í vor.  Sú skipting vegafjárins til einstakra verkefna sem nánar er gert grein í annarri grein hér á þessari blaðsíðu byggði sem sagt á þessari vinnu, sem mjög góð sátt tókst um í okkar kjördæmi á milli þingmanna Vestfjarða, sem jafnan fyrr og síðar.

Einar K. Guðfinnsson, formaður Samgöngunefndar Alþingis

Til baka

Upp aftur