Eins lengi og elstu menn muna, þá hefur krafa um úrbætur í samgöngumálum á Vestfjörðum verið uppi á borðinu.  Vestfirðingum hefur þótt miða vægast sagt hægt í þeim málum, þó ekki sé verið að lasta það sem gert hefur verið. 
   Það eru heldur ekki bara aumir Vestfirðingar sem kvarta yfir vegum í fjórðungnum.  Á hverju sumri heyrast líka skoðanir aðkomufólks sem gerist svo djarft að leggja bíla sína í ferðalaga um Vestfirði.  Það eru ósjaldan ófagrar lýsingar sem frá því fólki kemur, enda hefur það samaburð úr örðum landshlutum. 
   Er það ekki sérkennilegt í því samabndi að hugsa til þess, að Brennivínsbrautin, sem lögð var úr Trostansfirði upp á Dynjandisheiði í kjölfar kosninga 1963, skuli fyrst nú, síðsumars 1998, fá eitthvert viðhald að gagni? 
   Er það ekki sérkennilegt að það þurfi oftar en ekki  utanaðkomandi aðila til að gefa þau spörk sem duga til að málum á þessum vettvangi  þoki eitthvað áleiðis? 
   Er það ekki sérkennilegt að á því herrans ári 1998 taki lengri tíma að senda póst frá Ísafirði til Patreksfjarðar, en frá Ísafirði til annarra landa. 
   Er það ekki sérkennilegt nú á tímum að ef íbúa í Mjólkárvirkjun í Arnarfirði , sem er í fárra kílómetra fjarlægð frá Þingeyri, dettur í hug að senda frá sér bréf til Dýrafjarðar yfir vetrartímann, þá þurfi það fyrst að fara með bát til Bíldudals, þaðan með flugvél til Reykjavíkur, síðan með bíl vestur til Ísafjarðar og loks aftur þaðan með bíl til Þingeyrar, - mörgum dögum eftir að bréfið lagði af stað? 
   Er það ekki sérkennilegt að vöru sem á að senda frá Ísafirði til Reykhóla yfir veturinn, þurfi fyrst að aka yfir 500 kílómetra og oft illfæra leið um Djúp og Strandir til Reykjavíkur og þaðan mörg hundurð kílómetra leið til baka um Dali til Reykhóla ? 
   Er einhver hissa á því að fólk sem reynir að stunda viðskipti  og mannleg samskipti milli byggðalaga á Vestfjörðum við slíkar aðstæður, óski eftir úrbótum? 
   Því lengur sem úrbætur í samgöngumálum tefjast, þeim mun hraðar fjölgar því fólki sem gefst upp á rólinu.  Vestfjarðagöng hafa margsannað ágæti sitt.  Án þeirra hefði íbúum á svæðinu á efa fækkað mun hraðar en raun ber vitni.  Án þeirra væru t.d. flutningar með fisk á milli hafna á þessu svæði í öllum veðrum ekki mögulegir. Án jarðganganna og brúa yfir Önundarfjörð og Dýrafjörð væri mannlífsflóran á svæðinu örugglega mun fátæklegri en í dag.  Betur má þó ef duga skal.