| Í
þeirri viðleitni að treysta búsetu í landinu
er fátt betur fallið en að bæta samgöngur og
stytta sem mest leiðir milli staða. Þegar byggð
á undir högg að sækja líkt og víðast
á Vestfjörðum er brýnt að allir möguleikar
í þessum efnum séu nýttir. Nú hafa
þær fréttir borist að verja eigi um 400 m.kr., umfram
það sem segir í gildandi vegaáætlun, til
samgöngubóta í kjördæminu. Þetta
fé mun verða til ráðstöfunar á næstu
fjórum árum eða áður en Vestfjarðakjördæmi
verður hluti af mun stærra kjördæmi og skulu þeir
þingmenn Vestfjarðakjördæmis sem nú sitja ráðstafa
fénu. Ekki er að sjá að fyrirhugað sé
að verja fénu til að stytta leið milli Ísafjarðar
og Reykjavíkur.
. . |
Vegur milli Hólmavíkur og Gilsfjarðar yrði um 25 km langur og lægi aðeins á um 3 km kafla í meira en 300 metra hæð yfir sjávarmáli(X) |
Helstu kostir
1) Þessi leið stytti leiðina milli Reykjavíkur og norðanverðra Vestfjarða og norðan-verðra Stranda um 40 km eða um svipaða vegalengd og Hvalfjarðargöng gera, en á þessu svæði eru um 6.500 íbúar. Leiðin milli Hólmavíkur og Reykjavíkur styttist úr 273 km í 230 km eða um 17 % og yrði innan við þriggja tíma akstur við góðar aðstæður og sparaði um hálfa klst. í akstri.
2) Þótt þessi leið sé rúmlega 10 km lengri frá norðanverðum Vestfjörðum til Reykja-víkur en leiðin um Þorskafjarðarheiði, sem er mjög snjóþung, hefur hún þann ótvíræða kost að vera miklu lægri, en innan við 3 km liggja hærra en 300 m yfir sjávarmáli og 8 km hærra en 200 m hæð yfir sjávarmáli.
3) Þessi leið tengir byggðirnar á norðanverðum Ströndum annars vegar og Dali og Reykhólasveit hins vegar, sem nú eru að verulegu leyti einangraðar hver frá annnarri yfir veturinn og ætti að leiða til aukinnar samvinnu þessara sveitarfélaga og e.t.v. sameiningar í framtíðinni.
4) Þessi leið mun auka umferð til og frá norðanverðum Vestfjörðum um Hólmavík þar sem mjög líklega mun draga úr sumarumferð um Þorskafjarðarheiði. Þá mun þeim fjölga sem velja þann kost að aka á milli Vestfjarða og höfuðborgarsvæðisins eftir því sem vegalengdir styttast.
5) Hin mikla fjárfesting sem liggur í Gilsfjarðarbrú nýtist mun betur öllum til hagsbóta.
6) Áform um vegarlagningu þessa leið ættu að hraða bættum vegum um Svínadal og Bröttubrekku íbúum Vestfjarða svo og Dalamönnum til mikils hagræðis og ætti jafnframt að leiða til aukins samgangs milli svæða innan hins væntanlega nýja Vesturkjördæmis.
7) Þetta er sá vegarkafli sem ólokið er milli norðanverðra Vestfjarða og Reykjavíkur sem nýttist flestum mest.
8) Skjót vegarlagning þessa leið er í mestu samræmi við niðurstöðu Fjórðungsþings Vestfjarða í samgöngumálum frá 1997.
9) Meðan sem mestum fjármunum yrði varið í að ljúka vegarlagningu þessa leið mætti hægja á framkvæmdum í Ísafjarðardjúpi og huga betur að vegarlagningu frá Gilsfirði vestur Barðastrandarsýslu í Vatnsfjörð og þaðan norður til Ísafjarðar.
Þótt auðvitað megi leiða líkur að því að vegarlagning þessa leið hægi á vegagerð milli Hólmavíkur og sunnanverðra Stranda verður í þeim efnum einfaldlega að fórna meiri hagsmunum fyrir minni. Á leiðinni milli Hólmavíkur og Brúar í Hrútafirði eru enn um 50 km ómalbikaðir en þessi leið yrði um 25 km og því líklega nokkru ódýrara að fara hana en að ljúka við núverandi leið um Strandir.
Í langtímaáætlun
í vegamálum frá 1998 er gert ráð fyrir
að verja um 700 m.kr. í veg annað hvort þessa leið
eða í núverandi leið um Strandir á árunum
2006 til 2010. Eftir því virðist fátt framundan
í styttingum vega á næstunni milli Ísafjarðar
og Reykjavíkur. Af þessum sökum hef ég leyft mér
að skilja eftir blöð á flestum bensínstöðvum
á norðanverðum Vestfjörðum og Hólmavík
þar sem menn geta ritað nöfn sín ef þeir vilja
í verki sýna stuðning sinn við þessar hugmyndir.
Það er ekki lítils virði að geta stytt aksturstímann
milli Reykjavíkur og Ísafjarðar að vetri til um eina
klst. til viðbótar við það sem þegar er
orðið með auknum snjómokstri og 25 km nýjum vegspotta.
Þessi stytting gæti í raun skipt sköpum um það
hvort heill dagur fer til spillis eða ekki hjá mörgum þegar
ekið er á milli. Nú er lag að þoka málum
til betri vegar.
Grein þessi og áþekk
mynd og að ofan birtist í blaðinu Bæjarins besta miðvikudaginn
31. mars 1999